Ustawienia

Ekran Protein & Labels Setup (Ustawienia białek i etykiet) pojawia się po wybraniu funkcji z zakładki Proteins (Białka) na ekranie głównym. Aby wyświetlić ustawienia funkcji Protein & Labels (Białka i etykiety), na ekranie pomiarowym tej funkcji należy wybrać opcję

Ustawienia | Dostępne opcje | Masowy współczynnik ekstynkcji (l/gm-cm) | Opis
--- | --- | --- | ---
Sample type (Typ próbki)a | 1 Abs = 1 mg/ml BSA (Albumina surowicy bydlęcej) IgG Lysozyme (Lizozym) Other protein (Inne białko) (e + MW) Other protein (Inne białko) (e1%) | General reference (Wzorzec ogólny) 6,7 13,7 26,4 molowy współczynnik ekstynkcji podany przez użytkownika/ masa cząsteczkowa Wprowadzony przez użytkownika masowy współczynnik ekstynkcji | Należy wybrać Sample type (Typ próbki), aby uzyskać szczegółowy opis każdego dostępnego ustawienia. Każdy typ próbki stosuje unikalny współczynnik ekstynkcji do obliczeń białek. Jeśli współczynnik ekstynkcji próbki jest znany, należy wybrać opcję e + MW (molowy) lub e1% (masowy) i wprowadzić wartość. W przeciwnym razie należy obliczyć współczynnik ekstynkcji lub wybrać opcję, która najlepiej pasuje do danego roztworu próbki. Jeśli potrzebne jest tylko przybliżone oszacowanie stężenia białka, a współczynnik ekstynkcji próbki jest nieznany, należy wybrać opcję typu próbki 1 Abs=1 mg/ml. Wskazówka: Najlepiej, jeśli współczynnik ekstynkcji zostanie określony empirycznie przy użyciu roztworu badanego białka o znanym stężeniu przy użyciu tego samego buforu.
Analysis Correction (Korekta analizy)b | On (Włączone) albo Off (Wyłączone) Należy wprowadzić wartość korekty długości fali w nm lub użyć wartości domyślnej (340 nm) | Nie dotyczy | Koryguje pomiar absorbancji próbki o wszelkie przesunięcia spowodowane rozpraszaniem światła przez cząstki stałe, poprzez odjęcie absorbancji zmierzonej po korekcie długości fali od wartości absorbancji dla długości fali analizy. Skorygowana wartość jest używana do obliczenia stężenia próbki. Wskazówka: Jeśli próbka ma modyfikację, która pochłania światło o długości fali 340 nm, należy wybrać inną korektę długości fali lub wyłączyć korektę analizy.
Auto Naming (Automa- tyczne nazywanie) | On (Włączone) albo Off (Wyłączone) | Nie dotyczy | Gdy opcja ta jest włączona, każdej próbce nadawana jest domyślna nazwa podstawowa „sample”, po której następuje numer próbki w sekwencji. Na przykład pierwsza próbka będzie miała nazwę „Sample 1”, a następnie „Sample 2” itd. Można edytować domyślną nazwę podstawową i nadpisać ją dowolną nazwą próbki.
Dye 1/Dye 2 Type (Typ barwnika 1/barwnika 2)c | Cy3; 5; 3,5; lub 5,5; Alexa Fluor 488, 546, 555, 594, 647, lub 660 | Informacje na temat określonych wartości dla każdego barwnika – patrz Dye/Chromophore Editor (Edytor barwników/chromoforów) | Należy wybrać wstępnie zdefiniowane barwniki używane do oznaczania materiału próbki lub barwniki dodane za pomocą edytora barwników.
Dye 1/Dye 2 Unit (Jednostka Barwnika 1/Barwnika 2) | pikomole/mikrolitr (pmol/µl), mikromole (µM) lub milimole (mM) | Nie dotyczy | Należy wybrać jednostkę do raportowania stężenia barwnika.
Sloping dye correction (Korekta nachylenia barwnika)d | On (Włączone) albo Off (Wyłączone) |  | Koryguje pomiary absorbancji barwnika pod kątem przesunięcia spowodowanego przez cząstki stałe rozpraszające światło, odejmując wartość absorbancji nachylenia sygnału bazowego przy 400 nm do 850 nm od wartości absorbancji przy długości fali analizy barwnika.

aAby dodać lub edytować białko niestandardowe, należy użyć opcji Protein Editor (Edytor białek). bAnalysis Correction (Korekta analizy) wpływa tylko na obliczenia stężenia białka. cAby dodać niestandardowy barwnik lub przeprowadzić edycję listy dostępnych barwników, należy skorzystać z opcji Dye/Chromophore Editor (Edytor barwników/chromoforów). dKorekta o nachylenie zbocza dla barwnika wpływa tylko na obliczenia stężenia barwnika.

Powiązane tematy

• Instrument Settings (Ustawienia instrumentu)

• Protein Editor (Edytor białek)

• Dye/Chromophore Editor (Edytor chromoforów/barwników)